વાર્તા એક ભગતની !!!

 ઘણા વર્ષોની ઈચ્છા પછી, એક ગરીબ અને ભોળા ભગત આખરે ચાલીને દ્વારિકા પહોંચ્યા. તેમનું હૃદય કનૈયાના દર્શન માટે વ્યાકુળ હતું. જેવા તેઓ ગર્ભગૃહમાં પ્રવેશ્યા અને ભગવાનની મૂર્તિ સામે આંખો ખોલી, ત્યાં જ એક ચમત્કાર થયો. ભગવાનની મૂર્તિમાંથી સૂર્ય કરતાં પણ તેજસ્વી પ્રકાશ રેલાવા લાગ્યો. એ દિવ્ય તેજ એટલું પ્રચંડ હતું કે ભગતની આંખો અંજાઈ ગઈ. તેઓ ચાહવા છતાં પણ ભગવાનના દર્શન ન કરી શક્યા.

​ભગત રડવા લાગ્યા, "હે નાથ! હું આટલે દૂરથી આવ્યો અને તમે તમારા તેજ પાછળ છુપાઈ ગયા? હું તો ગરીબ અને અજ્ઞાની છું, મને આ તેજના નહીં, તમારા દર્શન કરાવો!"
​ભગતની આ આકળવિકળતા જોઈને દ્વારિકાધીશને લીલા કરવાનું મન થયું. તેઓ મંદિરની બહાર જુદા જુદા રૂપે ભગતની સામે આવ્યા.
​
ભગત જ્યારે નિરાશ થઈને મંદિરના પગથિયે બેઠા હતા, ત્યારે ભગવાન એક રાજાના પોશાકમાં વૈભવશાળી રથ લઈને આવ્યા અને કહ્યું, "ચાલ ભગત, હું તને આખી દ્વારિકા ફેરવું." પણ ભગતે કહ્યું, "મારે વૈભવ નથી જોઈતો, મારે તો મારા કાળિયા ઠાકોરને જોવો છે."
થોડીવાર પછી ભગવાન એક જ્ઞાની પંડિત બનીને આવ્યા અને ભગતને વેદ-પુરાણનું જ્ઞાન આપવા લાગ્યા. ભગતે હાથ જોડીને કહ્યું, "બાપજી, હું ભણેલો નથી. મને આ જ્ઞાનમાં કશું સમજાતું નથી, મને તો બસ મારા વહાલાના દર્શન કરાવો."
​ અંતે ભગવાન એક સામાન્ય વટેમાર્ગુ બનીને આવ્યા અને ભગત સાથે વાતો કરવા લાગ્યા. પણ ભગતનું મન તો કનૈયાના વિરહમાં એવું પરોવાયેલું હતું કે તેઓ સામે ઊભેલા ભગવાનને ઓળખી જ ન શક્યા.
​કરુણાનો સાગર
​ભગત સાવ ભાંગી પડ્યા. તેઓ દ્વારિકાના સમુદ્ર કિનારે જઈને બેસી ગયા અને ચોધાર આંસુએ રડતા રડતા બોલ્યા, "હે પ્રભુ! મારી આંખોમાં એવું તે શું પાપ છે કે તમે મને દર્શન ન આપ્યા? હું ખાલી હાથે પાછો નહીં જાઉં."
​ભગતની આવી નિશ્છલ અને નિર્દોષ ભક્તિ જોઈને ભગવાન વ્હાલો વશ થઈ ગયો. તેમની કરુણાનો પાર ન રહ્યો.
​અચાનક વાતાવરણ શાંત થઈ ગયું. ઠંડો પવન વાવા લાગ્યો. ભગતે આંખો ખોલી તો સામે કોઈ તેજ નહોતું, કોઈ રાજા કે પંડિત નહોતો. સામે ઊભા હતા ખુદ શ્યામ સુંદર! માથે મોરપીંછ, હાથમાં વાંસળી, હોઠ પર એ જ મધુર સ્મિત અને ગળામાં વૈજંતી માળા. ભગવાન પોતાના મૂળ વાસ્તવિક રૂપમાં પ્રગટ થયા હતા.
​ભગવાને પ્રેમથી ભગતના આંસુ લૂછ્યા અને કહ્યું, "જો ભગત, તેં મને જ્ઞાનમાં ન શોધ્યો, વૈભવમાં ન શોધ્યો, તેં મને તારા સાચા અને નિખાલસ હૃદયથી શોધ્યો. એટલે જ હું તારી સામે ઊભો છું."
​ભગવાનનું એ મનોહર રૂપ જોઈને ભગત ગદગદ થઈ ગયા. તેઓ પ્રભુના ચરણોમાં આળોટી પડ્યા. આજે એક ગરીબ ભગતના પ્રેમ સામે દ્વારિકાનો નાથ હારી ગયો હતો અને ભગત સાચા દર્શન પામીને ધન્ય ધન્ય થઈ ગયા હતા

સંકલન- મૌલિક પટેલ